Поддержите международный литературный конкурс интернет-авторов “Феникс”.

Здравствуйте!
Мы, участники литературного конкурса «Феникс» русскоязычной платформы «Ваттпад», решили
написать такое обращение в поддержку этого конкурса.
Дело в том, что организатор данного конкурса – Ахмед Ширалиев (Азербайджан), обращался к различным организациям с просьбой поддержать его начинание. Он делал, и делает все, чтобы конкурс прошел на высоком уровне.
К сожалению, несмотря на его старания, его пока не поддерживают.
Мы, конкурсанты, видим это и высоко ценим его старания. По этой причине мы решили написать данное обращение в знак поддержки литературного конкурса “Феникс”.
Этот проект объединил нас. Мы узнали много новых талантливых писателей, нашли друзей и отличные истории. Если этот проект поддержат, то его идея охватит больше людей.
Творческим людям нужны такие конкурсы для узнаваемости и нам этот проект очень нравится.
И мы надеемся – скоро он станет популярным, чего конечно он заслуживает.
Спасибо за внимание!
Подписи:
@NicoleGrey0394 (Россия)
@AlenRas (Северный Кавказ)
@Elle_Tahir (Москва)
@Satkrone (Санкт-Петербург)
@RimmaSei (Санкт-Петербург)
@LeaFusman (Израиль)
@Guliya_Roys (Казахстан)

Надеюсь, хоть с вашей помощью, мы сможем пробиться.

I’m sorry, from what country are you ?

I agree

Поэму “Heydarbabaya salam” полностью можете читать в : “baкililar.az”, раздел “литература “, тема “ordan-burdan”, автор
“Эda F” , страница 45 и далее вся поэма.

Эда очень интересный литературный критик и поэтесса. Огромное удовольствие ее читать.Рекомендую!

P. S. “Эda F” – псевдоним поэтессы, очччень интересная женщина. Я в нее влюблен, ни разу не видя ее, за ее талант .

3. Еще один обычай :”хна марасими “. В честь Новруз байрама, все женщины и девушки, даже дети, руки( имеется ввиду ладони) красили в хну. Тоже признак Новруз байрама.

Я уже 50 лет живу в далеких краях, и все это осталось в далеком прошлом, как призрак далекого детства.

Heydərbabaya salam I Məhəmməd Hüseyn Şəhriyar

Heydər Baba, ildırımlar şaxanda,

Sellər, sular şaqqıldayıb axanda,

Qızlar ona səf bağlayıb baxanda,

Salam olsun şövkətizə, elizə,

Mənim də bir adım gəlsin dilizə.

Heydər Baba, kəkliklərin uçanda,

Göl dibindən dovşan qalxıb qaçanda,

Bağçaların çiçəklənib açanda,

Bizdən də bir mümkün olsa, yad elə,

Açılmayan ürəkləri şad elə.

Bayram yeli çardaqları yıxanda,

Novruzgülü, qarçiçəyi çıxanda,

Ağ buludlar köynəklərin sıxanda,

Bizdən də bir yad eləyən sağ olsun,

Dərdlərimiz qoy dikəlsin dağ olsun.

Heydər Baba, gün dalını dağlasın,
Üzün gülsün, bulaqların ağlasın,
Uşaqlarun bir dəstə gül bağlasın,
Yel gələndə ver gətirsin bu yana,
Bəlkə mənim yatmış bəxtim oyana.

Heydər Baba, sənin yüzün ağ olsun,
Dörd bir yanın bulaq olsun, bağ olsun,
Bizdən sonra sənin başın sağ olsun,
Dünya qəzov-qədər, ölüm-itimdir,
Dünya boyu oğulsuzdur, yetimdir.

Heydər Baba, yolum səndən kəc oldu,
Ömrüm keçdi, gələmmədim, gec oldu,
Heç bilmədim gözəllərin necoldu,
Bilmez idim döngələr var, dönüm var,
Itginlik var, ayrılık var, ölüm var.
Heydər Baba, igid əmək itirməz,
Ömür keçər, əfsus bərə bitirməz,
Namərd olan ömrü başa yetirməz,
Biz də vallah, unutmarıq sizləri,
Görəmməsək, halal edin bizləri.

Heydər Baba, Mirəjdər səslənəndə,
Kənd içinə səsdən-küydən düşəndə,
Aşıq Rüstəm sazın dilləndirəndə,
Yadındadır, nə hövləsək qaçardım?
Quşlar təkin qanad çalıb uçardım.

Şəngilava yurdu, aşıq alması,
Gahdan gedib orda qonaq qalması,
Daş atması, alma-heyva salması,
Qalıb şirin yuxu kimin yadımda,
Əsər qoyub ruhumda, hər zadımda.

Heydər Baba, Quru gölün qazları,
Gədiklərin sazaq çalan sazları,
Kənd-kövşənin payızları, yazları,
Bir sinema pərdəsidir gözümdə,
Tək oturub, seyr edərəm özüm də.

Heydər Baba, Qaraçəmən cadası,
Çovuşların gələr səsi, sədası,
Kərbəlaya gedənlərin qadası,
Düşsün bu ac yolsuzların gözünə,
Təməddünün uyduq yalan sözünə.
Daşlı bulaq daş-qumunan dolmasın,
Bağçaları saralmasın, solmasın,
Ordan keçən atlı susuz olmasın,
Deynə bulaq, heyran olsun, axarsan,
Üfüqlərə xumar-xumar baxarsan.

Heydər Baba, dağın daşın sərəsi,
Keklik oxur, dalısında fərəsi,
Quzuların ağı, bozu, qərəsı,
Bir gedəydim dağ-dərələr uzunu,
Oxuyaydım: “Çoban, qaytar quzunu”.

Heydər Baba, Sulu yerin düzündə,
Bulaq qaynar çay-çəmənin gözünde,
Bulaqotu üzər suyun üzündə,
Gözəl quşlar ordan gəlib keçərlər,
Xəlvətləyib bulaqdan su içərlər.

Biçin üstü sünbül biçən oraqlar,
Elə bil ki, zülfü darar daraqlar,
Şikarçılar bildirçini soraqlar,
Biçinçilər ayranların içərlər,
Bihuşlanıb sondan durub biçerler.

 Heydər Baba, kəndin günü batanda,
Uşaqların şamın yeyib yatanda,
Ay buluddan çıxıb qaş-göz atanda,
Bizdən də bir sən onlara qissə de,
Qissəmizdə çoxlu qəmü-qüssə de.

Qarı nənə gecə nağıl deyəndə,
Külek qalxıb qapı-bacanı döyəndə,
Qurd keçinin Şəngülüsün yeyəndə,
Mən qayıdıb bir də uşaq olaydım,
Bir gül açıb ondan sonra solaydım.

Əmməcanın bal-bəlləsin yeyərdim,
Sondan durub üst donumu geyərdim,
Bağçalarda tiringəni deyərdim,
Ay özümü o əzdirən günlərim,
Ağac minib, at gəzdirən günlərim.

Həçi xala çayda paltar yuyardı,
Məmmədsadıx damlarını suvardı,
Heç bilməzdik dağdır, daşdır, divardır
Hər yan gəldi, şıllaq atıb aşardıq,
Allah, nə xoş, qəmsiz-qəmsiz yaşardıq.

Şeyxəlislam münacatı deyərdi,
Məşədrəhim ləbbadəni geyərdi,
Məşdəcəli bozbaşları yeyərdi,
Biz xoş idik, heyrat olsun, toy olsun,
Fərq eləməz, hər nolacaq, qoy olsun.

Melikniyaz vərəndilin salardı,
Atın çapıb qıyqacıdan çalardı,
Qırğı təkin gədik başın alardı.
Dolayıya qızlar açıb pəncərə,
Pəncərələrdən nə gözəl mənzərə.

Heydər Baba, kəndin toyun tutanda,
Qız gəlinlər həna, piltə satanda,
Bəy gəlinə damdan alma atanda,
Mənim də o qızlarında gözüm var,
Aşıqların sazlarında sözüm var.

Heydər Baba, bulaqların yarpızı,
Bostanların gülbəsəri, qarpızı,
Çərçilərin ağ nobatı, saqqızı,
Indi də var damağımda, dad verər
Itgin gedən günlərimdən yad verər.

 Bayram idi, gecəquşu oxurdu,
Adaxlı qız bəy corabın toxurdu,
Hər kəs şalın bir bacadan soxurdu,
Ay nə gözəl qaydadı şal sallamaq,
Bəy şalına bayramlığın bağlamaq.

Şal istədim mən də evdə ağladım,
Bir şal alıb tez belimə bağladım,
Qulamgilə qaçdım, şalı salladım,
Fatma xala mənə corab bağladı,
Xan nənəmi yada salıb ağladı.

Heydər Baba, Mirzəmmədin bağçası,
Bağçaların turşaşirin alçası,
Gəlinlərin düzmələri, taxçası
Hey düzülər gözlərimin rəfində,
Heyimə vurar xatirələr səfində.

Bayram olub, qızıl palçıq əzərlər,
Naqqış vurub, otaqları bəzərlər,
Taxçalara dizmələri dizərlər
Qız-gəlinin fındıqçası, hənası,
Həvəslənər anası, qaynanası.

Baxıcının sözü-sovu, kağızı
Inəklərin bulaması, ağızı,
Çərşənbənin girdəkanı, mövizi
Qızlar deyər: “Atıl-matıl, çərşənbə,
Ayna təkin bəxtim açıl, çərşənbə”.
 

1. Кидать огненные факелы в небо ( буна “шар атмаг” дейардик ). Это в основном обычай деревенский , и этим балуются дети . Для этого брали старые тряпки (джыр – джындыр), крепко наматывали в шарики и сверху натягивали проволокой , чтобы не разматывался. А после опускали в ведро с керосином и ждали пока потемнело на улице. Как только наступали сумерки, детвора выходила на поле, зажигали этих шариков и соревновались , кто кинет выше. Это длилось до глубокой ночи. Обратно возвращались поздно ночью, весь пропитанными керосином и запахом гари. Зато какой кайф !

2. А вот этот обычай назывался “су атмаг”. Рано утром на 21 марта, каждый запасался ковшиком
воды и прятался за дверью или за углом. Ждали свою “жертву”. Как только кто нибудь подходил, то из засады выскакивали и неожиданно обливали прохожего, с окриком “Байрамын мубарек “. И никто на это не обижался и даже смеялись , так как считалось , что эта вода смывает с человека все его грехи и приносит счастье в новом году.

Написав эти строки ,я даже прослезился. Так как, все это осталось в далеком детстве, которое уже назад ни вернется никогда !

P. S. Все это хорошо описано в поэме Великого Шахрияра “Heydar babaya salam “.

Но есть такая вся армянская древняя пахлава😂

А вы знаете, что армяшки хотят примазаться к нашим обычаям? Ведь Новруз зороастрийский праздник, а они в Гугле толкают идею о том, что армяшки были зороастрийцами😂😂😂правда, ничо не слышали о Новрузе😂😂😂